2 Buwan Pagkatapos Manganak, Iniwan—Kabit ang Kasama ng CEO

.
.

Part 1: Pagkabasag ng Pamilya

Dalawang buwan pa lang mula ng ipanganak ko si baby Zo. Dalawang buwan pa lang simula ng halos mamatay ako sa delivery room. Pero ngayon, nandito ako, nakatayo sa harap ng malaking bintana ng condo. Yakap ko si Zo na natutulog sa bisig ko. Sa harap ko, nakita ko sila.

Si Adrian, ang asawa ko, ang SC ng Velasco Group of Companies, at si Denise, ang babae na akala ko ay kaibigan ko lang. Hawak-hawak niya ang kamay ng asawa ko habang papasok sila sa mamahaling restaurant sa Bonifacio Global City. Ngumiting sila, parang walang problema. Para bang walang umiiyak na asawa sa bahay, at walang anak na dalawang buwang gulang.

Hinawakan ko ng mahigpit ang phone ko dahil nandoon pa rin ang screenshot—mga mensahe nila. “Adrian love, wait ka lang. Pag natapos na to, iiwan ko na siya.”

Kahit anong pagmumuni ko, hindi ko matanggap ang ginugol nilang oras ng magkasama habang ako ay nag-aalaga ng anak nila, nag-iisa sa isang madilim na sulok ng aming buhay.

Part 2: Laban ng Ina

Nagpatuloy ang mga linggo, at ang sakit na dulot ng pagiging iniiwan at pinapabayaan ay tumindi. Sa mga nakaraang araw, hindi ko na kayang magsinungaling sa sarili ko. Ang mga mensaheng nakuha ko mula kay Adrian at Denise, pati na rin ang mga larawan nila sa Boracay at Tagaytay, ay nagpatibay ng aking takot. Gabi-gabi akong umiiyak, mag-isa sa silid ng ospital, habang siya, ang asawa ko, ay wala.

Isang araw, nagdesisyon akong lumaban. Tumawag ako kay Atty. Gonzalez at nagsabi ng mga saloobin ko. “Gusto ko pong mag-file ng divorce.” Mahirap, masakit, pero ito ang kailangan ko gawin para kay Zo.

Dumating ang araw ng paghaharap sa korte. Si Adrian, si Denise, at ang kanilang abogado ay nandoon, nakatayo at naghihintay. Dumating ako, tahimik, kalmado. Ang puso ko’y kumakabog nang malakas, ngunit alam ko na hindi ko na kayang magpatalo. Sa harap ng korte, hindi lang ang aking pamilya ang nakataya—ang aking dignidad bilang isang ina at asawa ay nagbabalik sa akin ng lakas.

Ang pagharap sa kanilang lahat, na may ebidensiyang tumatama sa mga kasinungalingan, ay nagbigay sa akin ng tapang na patuloy na lumaban. Kasama ko si Atty. Gonzalez at si Zo, at nang makuha ko ang annulment, napagtanto ko na ang laban na ito ay hindi lang tungkol sa pera o sa kasal. Ito ay laban para sa aking anak, laban para sa kanyang kinabukasan.