Babaeng Nawalang Bigla, Bumalik Kasama ang Quadruplets Para Harapin ang CEO Ex!

Kabanata 1: Ang Biglang Pagbalik

Ang opisina ng sikat na kumpanya sa Makati ay tahimik sa isang hapon na puno ng tension. Si Damian Reyes, ang CEO na kilala sa kanyang matapang at makapangyarihang personalidad, ay nakaupo sa kanyang executive chair, nakatingin sa malawak na bintana, tila abala sa sariling iniisip. Hindi niya alam na ang katahimikan ng kanyang opisina ay pansamantalang mauupos sa isang bagay na hindi niya inaasahan—ang pagbabalik ng babaeng matagal niyang iniwan sa nakaraan.

Sa labas ng kanyang opisina, dumating si Mara Santos, ang babaeng nawala bigla limang taon na ang nakakaraan. Ngunit hindi siya nag-iisa. Kasama niya ang apat na bata—mga quadruplets—na malinaw na may edad na limang taon rin, bawat isa ay may kanya-kanyang personalidad at kapansin-pansin na katalinuhan. Ang simpleng tanawin ng apat na batang sabay na humahakbang sa tabi ni Mara ay nagbigay ng kakaibang tensyon sa bawat mata ng nakamasid.

Habang lumalapit sila sa lobi ng kumpanya, ramdam ni Damian ang kakaibang kirot sa dibdib. Ang mukha ni Mara ay nanatiling sariwa sa kanyang alaala—ang babaeng kanyang iniwan dahil sa kanyang sariling ambisyon at takot sa commitment. Ngunit ngayon, ang babaeng iyon ay bumalik, hindi lamang dala ang sariling tapang, kundi kasama ang apat na anak na siya niyang hindi alam na mayroon.

“CEO Reyes,” mahinahon ngunit matapang na wika ni Mara habang tumayo sa harap ng reception desk, “bukas po ang panahon para harapin ang mga nagawa natin sa nakaraan.” Ang tinig niya ay puno ng determinasyon, may halong galit at sakit na limang taon nang naiipon. Ang receptionist ay nagulat sa presensya ng mga bata, ngunit hindi rin nakapaniwala sa tapang ni Mara na direktang harapin ang CEO.

Ang quadruplets ay tahimik na nakatayo sa likod ni Mara, ngunit bawat isa ay may malinaw na presensya. Ang dalawa sa kanila ay may matatalim na mata, tila nakasisilip sa lihim at kasinungalingan ng mundo. Ang isa ay medyo mahiyain, ngunit ramdam ang katalinuhan sa kanyang mga kilos. At ang huli, may kakaibang tapang at kumpiyansa, na kahit sa murang edad ay nagpapakita ng pagiging lider. Ang apat na bata ay parang isang pader ng determinasyon na humaharang sa anumang posibleng pang-aabuso mula kay Damian.

Habang naglalakad sila papunta sa elevator, ramdam ni Damian ang kaba. Hindi siya sanay na may humaharap sa kanya nang ganito—lalo na ang babaeng iniwan niya noon, ngayon ay may kasamang apat na anak na hindi niya kilala. Ang bawat hakbang ng quadruplets ay parang bawat tibok ng puso niya, nagpapakita ng resulta ng limang taong nakalipas, ng kanyang mga desisyon at pagkukulang.

“Anong ibig sabihin nito?” bulong niya sa sarili habang pinipilit kumalma. Ngunit hindi niya kailangan pang itanong. Ang buong presensya ni Mara at ng mga bata ay nagsasalita para sa kanila: sila ay bumalik hindi para humingi ng awa, kundi para humarap sa katotohanan. Ang mga limang taong nakalipas ay puno ng lihim, kasinungalingan, at mga pangarap na hindi natupad. Ngayon, lahat ay nakataya sa kanilang muling pagkikita.

Sa harap ng opisina, si Mara ay tumigil at tumingin kay Damian ng diretso sa mata. “Limang taon na ang nakalipas, Damian. Limang taon na ang nakalipas na ako ay nawala, at ngayon, bumalik ako—hindi bilang isang babae na walang kapangyarihan, kundi bilang ina at bilang taong hindi natatakot humarap sa iyo,” malinaw niyang wika. Ang mga salita niya ay parang suntok sa dibdib ni Damian. Ang kanyang puso ay tumigil sa isang sandali, ramdam niya ang bigat ng kanyang nakaraang desisyon.

Ang quadruplets ay hindi nagpakita ng takot. Ang kanilang presensya ay parang payo at babala sa parehong panahon. Si Damian ay napatingin sa kanila, hindi makapaniwala sa kanyang sarili. “Sino kayo?” tanong niya, ngunit alam niyang mali ang tanong. Hindi sila basta mga bata—sila ang resulta ng kanyang nakaraan. Ang bawat galaw at tingin ng bawat isa ay nagbubunyag ng kanilang katalinuhan at pagkaalerto, na hindi dapat maliitin.

“Hindi po namin kailangan ng paliwanag,” sagot ni Mara, “Ngunit kailangan po nating harapin ang lahat ng hindi natapos noong nakaraan.” Ang mga bata ay sabay na tumango, malinaw na nauunawaan ang kanilang papel sa muling pagtatagpo na ito. Ang eksena ay puno ng tensyon, hindi lamang sa pagitan nina Mara at Damian, kundi pati sa lahat ng nakamasid sa paligid.

Sa elevator papasok sa executive floor, si Damian ay hindi makapaniwala sa nangyayari. Ang babaeng nawala bigla, ang apat na anak na hindi niya kilala, at ang kanilang tahimik ngunit matinding presensya—lahat ay bumubuo ng isang hamon na hindi niya inaasahan. Sa bawat segundo, nararamdaman niya na ang kapangyarihan niya bilang CEO ay unti-unting nasusubok.

“Handa ka na ba, Damian?” tanong ni Mara habang nasa harap ng kanyang opisina. Ang boses niya ay malakas at malinaw. Ang quadruplets ay nakatayo sa tabi niya, parang sundalong handang harapin ang anumang banta. Ang eksena ay parang isang labanan ng emosyon, tapang, at nakatagong lihim.

Ang unang kabanata ay nagtatapos sa isang dramatic na sandali: si Mara, ang babaeng nawala bigla, ay bumalik hindi lamang para sa sarili kundi kasama ang kanyang apat na anak. Ang dating CEO ex ay nakaharap sa pinakamalaking hamon sa kanyang buhay—isang pagbabalik ng nakaraan na may kasamang katotohanan at paninindigan. Ang tanong sa hangin ay nananatili: Paano haharapin ni Damian ang babaeng ito at ang kanyang quadruplets? At paano ito magbabago sa takbo ng kanilang buhay?