MGA SALOT NA NAKA-UNIPORME: PRESINTO NA GINAWANG PALENGKE NG PANGINGIKIL, NILUSOB NG ISANG “BATAALION NG GALIT”—FEMALE COMMANDO, PINAGMUMURA AT PINALUHOD ANG MGA PULIS-PATOLA NA NAG-TRIP SA KANYANG KAPATID!

MAYNILA, PILIPINAS – Walang kasing-tindi ang baho ng bulok na sistema sa loob ng isang presinto sa lungsod nang ang mga “buwayang” pulis ay makatagpo ng kanilang katapat sa katauhan ng isang babaeng hindi lang basta maganda, kundi isang sanay na mamamatay-tao sa larangan ng pakikipagdigma. Isang Female Commando ang hindi nakapagpigil at personal na “sumugod” sa lungga ng mga kurakot matapos ang isang garapalang pangingikil na nagkakahalaga ng 15,000 Piso mula sa kanyang inosenteng kapatid. Ang mga pulis na akala mo’y mga hari sa kanilang nasasakupan ay nagmukhang mga basang sisiw nang ang isang “anghel ng kamatayan” mula sa hanay ng Special Forces ang dumating upang maningil ng katarungan.

Ang insidenteng ito ay nagsimula sa isang tipikal na estilo ng “huli-dap.” Ang kapatid ng ating bida ay hinarang sa isang checkpoint sa ilalim ng mga gawa-gawang dahilan. Alam nating lahat ang laro: pananakot, pagtatanim ng ebidensya, at ang paboritong linya ng mga pulis-patola na “Pag-usapan na lang natin ‘to.” Ang halagang 15,000 Piso—na marahil ay panggastos sa pamilya o pang-matrikula—ay pilit na hinihingi ng mga mapagsamantalang pulis upang hindi na raw “lumaki ang problema.” Ngunit ang hindi nila alam, ang bawat sentimong hinihingi nila ay may kapalit na impiyerno kapag nalaman ito ng kanilang “ate” na hindi marunong sumuko sa laban.

Nang makatanggap ng tawag ang ating Female Commando, hindi siya tumawag sa abogado. Hindi rin siya dumaan sa mabagal na proseso ng pormal na reklamo. Sa halip, bitbit ang kanyang disiplina mula sa bundok at ang galit na sapat para pasabugin ang buong istasyon, siya mismo ang pumasok sa loob ng presinto. Ang mga pulis na noon ay nagtatawanan pa habang naghihintay ng “grasya” ay biglang natahimik nang bumukas ang pinto at pumasok ang isang babaeng ang bawat hakbang ay tila tunog ng paparating na hatol. Hindi siya sumigaw nang walang dahilan; bawat mura at bawat salitang binitawan niya ay tila bala na tumatagos sa kapal ng mukha ng mga pulis na ito.

Ang eksena sa loob ng presinto ay naging isang “one-woman show.” Hinarap niya ang hepe at ang mga tauhan nito na sangkot sa pangingikil. Nang subukan siyang palibutan ng anim na pulis, doon na lumabas ang tunay na bagsik ng isang Commando. Hindi man siya gumamit ng baril, ang kanyang presensya at ang bilis ng kanyang kilos ay sapat na upang malaman ng mga pulis na kapag humakbang pa sila, hinding-hindi na sila makakauwi sa kanilang mga pamilya nang buo ang katawan. Pinagmumura niya ang mga “salot” na ito sa harap ng publiko, ipinamukha ang kanilang pagiging “duwag” at “gutom sa pera” na tila ba ang 15,000 Piso ay sapat na para ibenta ang kanilang dangal at ang sagradong panunumpa sa bayan.

Ang pangingikil na 15,000 Piso ay naging mitsa ng kanilang pagkakatanggal sa serbisyo. Sa gitna ng kaguluhan, dumating ang mga opisyal mula sa Internal Affairs Service (IAS) at ang mga matataas na opisyal ng militar upang suportahan ang kanilang kasamahan. Ang anim na pulis na sangkot ay agad na dinisarmahan sa harap mismo ng taumbayan. Wala silang nagawa kundi ang yumuko at magtago ng mukha habang ang kanilang mga tsapa ay tila tinatapon na lang sa basura. Ang “bagsak” na hatol ay mabilis: sibak sa pwesto, kulong, at walang katapusang kahihiyan sa buong Philippine National Police (PNP).

Ang kuwentong ito ay isang babala sa lahat ng mga pulis na ang turing sa kanilang posisyon ay isang ATM machine. Ang 15,000 Piso na akala ninyo ay madaling pera ay naging mitsa ng inyong karera. Hindi lahat ng sibilyan ay walang laban. Minsan, ang “babaeng” inaakala ninyong mahina ay ang siyang dudurog sa inyong bulok na sistema. Ang tapang ng ating Female Commando ay isang paalala na sa gitna ng kadiliman at korapsyon, may mga bayaning handang lumabas sa anino upang linisin ang basura ng ating lipunan. Tapos na ang maliligayang araw ninyo, mga buwayang naka-asul!