“Pinakasalan Para Patayin: Cebu Nagimbal Nang Groom Sinaksak ang Bride sa Harap ng Lahat—Sekreto Mas Malagim Pa sa Trahedya!”

Cebu, ang lungsod ng mga pangarap at pag-ibig, biglang nilamon ng takot at tsismis nang isang kasal ang naging eksena ng karumal-dumal na krimen. Sa araw na dapat puno ng bulaklak, halakhak, at pangakong walang hanggan, isang groom ang walang awa, walang takot, walang puso—sinaksak ang kanyang bride sa mismong altar, sa harap ng daan-daang bisita. Ang mga bulaklak ay nalanta, ang mga luha ay naging sigaw, ang puting belo ay namantsahan ng dugo. Isang kwento ng pag-ibig na naging alamat ng lagim.

Si Mark Anthony Dela Peña, 29, gwapo, matipuno, kilalang negosyante sa Cebu, ay pinakasalan si Angela Mae Reyes, 26, mabait, mahinhin, guro, pangarap ng mga magulang. Ang kanilang kasal ay pinaghandaan ng buong barangay—may banda, may buffet, may video crew, may drone. Lahat ay excited, lahat ay nagpa-picture, lahat ay nagdasal ng forever. Pero ang forever ay nagbago ng anyo—naging bangungot, naging misteryo, naging kwento ng kababalaghan.

Habang naglalakad si Angela sa aisle, suot ang puting gown, hawak ang bouquet, nginitian niya si Mark. Si Mark, tahimik, malamig ang mga mata, parang may tinatago. Sa altar, habang binibigkas ng pari ang “I do,” biglang naglabas si Mark ng kutsilyo—matulis, mahaba, kumikislap sa ilaw ng simbahan. Walang sinuman ang nakapansin, walang nakagalaw, hanggang biglang sinaksak ni Mark si Angela sa dibdib. Ang sigaw ni Angela ay pumutol sa musika. Ang dugo ay bumalot sa puting gown. Ang mga bisita ay nagsitakbuhan, nagsigawan, nagsuka. “Diyos ko, bakit?” “Ano’ng nangyari?” “Bakit niya ginawa ‘yon?”

Agad dinakip si Mark ng mga pulis. Si Angela, dinala sa ospital, pero hindi na umabot. Ang kasal ay naging libing. Ang simbahan ay naging crime scene. Ang Cebu ay naging sentro ng balita, trending sa social media: #BridePinataySaKasal #CebuCrime #DugoSaAltar. Ang mga netizens, nagalit, nagtanong, naglabas ng teorya. “May third party?” “May utang?” “May sumpa?”

Pero ang totoo, mas malagim pa sa lahat ng haka-haka. Sa imbestigasyon, lumabas na si Mark ay may matinding galit—hindi kay Angela, kundi sa sarili, sa pamilya, sa buong sistema. Lumaki siya sa bahay na puno ng abuso, trauma, at sikretong hindi niya masabi. Isang linggo bago ang kasal, natuklasan ni Angela ang tunay na pagkatao ni Mark—may kaso ng mental illness, may history ng violence, may mga dating biktima na hindi nagsalita. Pero mahal ni Angela si Mark, naniwala siyang pag-ibig ang gamot sa sugat ng nakaraan.

Sa araw ng kasal, si Mark ay nag-breakdown. Sa harap ng altar, narinig niya ang boses ng kanyang ama, ang sigaw ng kanyang ina, ang mga multo ng nakaraan. “Walang forever, Mark! Lahat ng nagmamahal sa’yo, sinasaktan mo!” Sa isang iglap, nawala ang kontrol, nawala ang pag-ibig, nawala ang sarili. Ang kutsilyo ay naging sagot sa tanong na hindi niya masabi. “Sorry, Angela. Hindi ako karapat-dapat sa pag-ibig mo.”

Ang mga magulang ni Angela ay nagluksa, nagalit, nagtanong. “Bakit hindi namin nakita ang senyales?” “Bakit hindi nagsalita si Mark?” “Bakit walang tumulong?” Ang mga kaibigan, nag-post ng litrato, nagdasal ng hustisya. Pero ang Cebu, natutong matakot—hindi lang sa krimen, kundi sa sikretong itinatago ng bawat pamilya, bawat kasal, bawat pag-ibig.

Ang simbahan ay nagdasal ng exorcism. Ang barangay ay nagbantay sa mga kasal. Ang mga psychiatrist ay nagsalita: “Hindi lahat ng may sakit sa isip ay halata. Hindi lahat ng trauma ay nakikita. Hindi lahat ng pag-ibig ay sapat para gamutin ang sugat ng nakaraan.” Ang mga netizens, nag-away, nagkaisa, nagtanong: “Sino ang dapat managot?” “Bakit walang support system?” “Bakit mas mahalaga ang handaan kaysa sa mental health?”

Sa huli, ang kwento ni Mark at Angela ay naging babala—huwag magtago ng sakit, huwag ipilit ang pag-ibig kung may takot, huwag gawing dekorasyon ang kasal kung may sikretong hindi pa handang harapin. Ang Cebu ay natuto, ang buong bansa ay nagising. Ang kasal ay hindi lang pangarap—pwede rin itong maging bangungot, lalo na kung ang groom ay may dalang kutsilyo, at ang bride ay may dalang pag-asa na hindi sapat.

Kung ikaw ang nasa posisyon ni Angela, pipilitin mo bang ayusin ang relasyon kahit may red flag? O lalaban ka para sa sarili mo, para sa buhay mo? I-comment ang sagot mo. Kung natakot ka sa kwentong ito, i-share mo—dahil ang bawat share ay paalala na ang tunay na forever, dapat may katotohanan, hindi lang pangarap, hindi lang bulaklak, hindi lang gown. Sa Cebu, ang kasal ay naging alamat ng lagim—at ang sekreto, mas malalim pa sa sugat ng kutsilyo.