Pinakasal Siya ng Kanyang Madrasta sa Isang Lalaking Bulag — Ngunit ang Katotohanan ay Nakakagulat!

.
.

PART 1: ANG KASAL NA HINDI NIYA PINILI

Maulan ang gabi nang tawagin si Yasmin Incarnation sa sala ng kanilang bahay.

Labing‑siyam na taong gulang pa lamang siya, ngunit pakiramdam niya ay ilang dekada na siyang pagod sa buhay. Bata pa lang ay alam na niya kung ano ang pakiramdam ng maging hindi mahalaga. Namatay ang kanyang ina nang siya’y siyam na taong gulang, at mula noon ay napunta siya sa kamay ng isang madrastang walang ibang alam kundi ang manakit—si Erlinda.

“Lumabas ka riyan,” malamig na utos ni Erlinda, hindi man lang tumitingin.

Dahan‑dahang lumabas si Yasmin mula sa maliit na kwarto. Kita pa sa kanyang mukha ang mga bakas ng pagod matapos maglaba at maglinis buong araw. Sa sala, naroon ang kanyang ama—tahimik, nakatungo, at tila walang lakas ng loob na tumingin sa kanya.

“May napag‑usapan na kami ng papa mo,” simula ni Erlinda. “Ikakasal ka.”

Nanlaki ang mga mata ni Yasmin. “A‑ano po?”

“May lalaking mayaman. Pumayag siyang pakasalan ka.”

Hindi na pinatapos si Yasmin. “Ayoko po. Hindi ko po siya kilala.”

Ngumisi si Erlinda. “Hindi mo kailangang kilala. Kailangan mo lang sumunod.”

Doon niya nalaman ang buong katotohanan: ipapakasal siya sa isang lalaking bulag—isang negosyanteng nagngangalang Draven Montenegro. Bulag umano ito simula pagkabata dahil sa isang aksidente. Mayaman, tahimik, at naghahanap ng babaeng mapapangasawa.

Sa isip ni Erlinda, perpekto ang plano. Mawawala si Yasmin sa bahay, at kapalit nito ay pera at koneksyon.

Umiiyak si Yasmin nang gabing iyon. Hindi niya maintindihan kung bakit pati ang ama niya ay pumayag. Ngunit sa mundong ginagalawan niya, wala siyang boses.

Isang linggo ang lumipas at ikinasal sila sa isang simpleng seremo

Nang unang gabi nila bilang mag‑asawa, nanginginig si Yasmin sa takot. Ngunit laking gulat niya nang marinig ang mahinahong boses ng kanyang asawa.

“Huwag kang matakot,” sabi ni Draven. “Hindi kita pipilitin.”

Doon nagsimulang magbago ang lahat.

Si Draven ay hindi tulad ng lalaking inilarawan ni Erlinda. Hindi siya malupit. Hindi siya mapang‑utos. Tahimik siya, maingat, at may kakaibang kabutihang hindi kailangan ng paningin.

Araw‑araw, unti‑unting natutunan ni Yasmin ang buhay sa bagong bahay. Si Draven ay umaasa sa pandinig at pakiramdam. Nakikita niya ang mundo sa paraang hindi kayang makita ng mga mata.

At sa gitna ng katahimikan, unti‑unting tumubo ang damdamin.

PART 2: ANG LIWANAG SA DULO NG KADILIMAN

Lumipas ang mga buwan.

Hindi namalayan ni Yasmin na siya’y masaya na pala. Hindi perpekto ang buhay, ngunit may kapayapaan. Si Draven ay naging sandalan niya—hindi bilang amo, kundi bilang katuwang.

Isang araw, sinabi ni Draven ang lihim na matagal na niyang kinikimkim.

“Yasmin… may operasyon akong gagawin. May posibilidad na makakita ako.”

Nanginig ang puso ni Yasmin. Masaya siya, ngunit may takot. Paano kung magbago ang lahat kapag nakakita na si Draven?

Dumating ang araw ng operasyon. Matagumpay ito.

Pagmulat ni Draven ng kanyang mga mata, ang unang mukhang nasilayan niya ay si Yasmin—nakangiti, may luha sa mata.

“Ganito ka pala kaganda,” bulong niya.

Ngunit kasabay ng liwanag ay ang pagbabalik ng mga multo ng nakaraan.

Nalaman ni Draven ang buong katotohanan: ang kasakiman ni Erlinda, ang sapilitang kasal, ang pang‑aabuso kay Yasmin. Hindi siya nag‑atubiling kumilos.

Sa tulong ng batas, naharap sa hustisya si Erlinda at ang anak nitong si Shina. Ang ama ni Yasmin ay humingi ng tawad—huli na, ngunit totoo.

Sa huli, si Yasmin ay hindi na biktima. Siya ay isang babaeng piniling mahalin—hindi dahil sa obligasyon, kundi dahil sa puso.

Pinili niyang manatili kay Draven.

Hindi dahil sa pera. Hindi dahil sa utang na loob.

Kundi dahil sa pag‑ibig na namulat sa dilim at nagpatuloy sa liwanag.

WAKAS